1570 - ( 2 ) جابر گويد : « از امام صادق عليه السلام سؤال كردم : زنى عاشق مردى مىشود . سپس آن زن مالى در اختيار آن مرد قرار مىدهد . آن مال مدتى در اختيار آن مرد مىماند و سپس آن مال از دست او خارج مىشود [ يا دوستى آن زن با او به‌هم مىخورد ] . « 1 » امام عليه السلام فرمود : آنچه از آن زن گرفته ، مىپردازد و اگر سودى به دست آورده ، مال خود اوست . » باب 9 حكم مضاربه با مال يتيم و وصيت به آن 1571 - ( 1 ) بكر بن حبيب گويد : « به امام باقر عليه السلام گفتم : شخصى مال يتيم را براى مضاربه مىدهد . امام عليه السلام فرمود : اگر سود داشت ، مال يتيم است و اگر زيان داشت ، برعهدهء كسى است كه مال را داده . » 1572 - ( 2 ) در كتاب دعائم الاسلام از امام صادق عليه السلام روايت مىشود كه فرمود : « هرگاه وصى با مال يتيم تجارت كند - بدون آن‌كه در وصيت اين اختيار به وى داده شده باشد - كاهش مال به عهدهء او و سود آن متعلق به يتيم است . » ارجاعات گذشت : در روايات باب يكم از باب‌هاى زكات‌دهندگان ، مناسب بااين بحث هست . در روايت هفدهم از اين باب فرمودهء معصوم عليه السلام كه : « هركس با مال يتيم تجارت كند ، سود آن متعلق به يتيم و كاهش آن به عهدهء تاجر است . » در روايت هجدهم فرمودهء امام عليه السلام كه : « هرگاه با مال يتيم كار كردى ، تو ضامن آن هستى و سود آن متعلق به يتيم است . » و روايات باب دوم از باب‌هاى زكات‌دهندگان و روايات باب شصت و هفتم از باب‌هاى كسب‌هاى روا و ناروا را بنگر . مىآيد : در روايت يكم از باب شصت و سوم از باب‌هاى وصيت اين گفته كه : « آيا وصى مىتواند با مال يتيم معاملهء عينه يا تجارت كند ؟ امام عليه السلام فرمود : اگر چنين كرد ، ضامن است . » و باب شصت و هفتم از باب‌هاى وصيت را نيز بنگر .

--> ( 1 ) . حديث بر اساس تفسير علامه مجلسى ترجمه شد . ملاذ الاخيار 10 / 405 . احتمال دارد معناى اين جمله اين باشد : « سپس آن مرد تصميم مىگيرد خود را از آن وضع نجات دهد . »